​Ας γράψουμε μια ιστορία. Την αρχή την κάνω εγώ, γράφοντας την πρώτη πρόταση. Ο/Η καθένας/μια μπαίνει και συνεχίζει την ιστορία από εκεί που την άφησε ο/η προηγούμενος/η.

Το μυστήριο.external image Image3.png

Μόλις το ακούμπησα, άνοιξε ένας καινούργιος κόσμος για μένα.(Ελένη) . Είχα μείνει άφωνη. Είδα ένα παράξενο αντικείμενο .Ήταν σαν τεράστια πύλη και μόλις άνοιξα την πύλη είδα ένα τεράστιο κόσμο με παιχνίδια που όλα μιλούσαν και τραγουδούσαν .Τα παιδιά πήγαιναν στο σχολείο και οι γονείς δούλευαν.(ΣΟΦΙΑ)Τα παιδιά ήταν ευτυχισμένα που μάθαιναν να διαβάζουν και να γράφουν τόσο καλά που δεν μπερδέυονται καθόλου.(Χριστινα)
Όλα πήγαιναν πολύ καλά και όλοι διασκέδαζαν ώσπου μια μέρα ήρθε ένας καινούργιος κάτοικος στην πόλη που τον έλεγαν κύριο Στρωτίδη.Ο κύριος Στρωτίδης λοιπόν από την στιγμή που ειχε έρθει στην πόλη φερόταν πάρα πολύ παράξενα σε όλους.Μετά από 5 περίπου μέρες άρχισαν και άλλοι άνθρωποι να φέρονται το ίδιο παράξενα με τον κύριο Στρωτίδη που τα παιδιά άρχισαν να ανυσηχούν και να θέλουν να μάθουν τι συμβαίνει μιας και κανένα από τα παιδιά δεν είχε πάθει τίποτα!(Τανια)Τα παιδιά είχαν πιο πολύ την έγνοια να παίξουν.(Σοφία)
Όμως μετά από μια εβδομάδα το μυστήριο συνεχιζόταν ανεξέλεγχτα και η περιέργεια των παιδιών μεγάλωνε όλο και πιο πολύ,έτσι μια μέρα όλα τα παιδιά μαζί πήγαν στο σπίτι του Στρωτίδη.(Γλυκερία).
Τότε τα παίδια τον ρώτησαν τι έχει γιατί το τελαιυταίο καιρό δεν νιώθει καλά. Ο κύριος Στρωτίδη τους απάντησε ότι κάτι συμβαίνει όταν βλέπει όνειρα κάτι...τρομακτικό που είναι σαν ζωντανό.Καθως ο κ. Στρωτιδης τους έλεγε την ιστορία ακούσανε εναν άνθρωπο να γελάει. Τα παιδιά κοίταξαν δεξιά, αριστερά και δεν είδαν τίποτα παρα μόνο τον κ. Στρωτίδη.(Χριστινα)
Έτσι όταν ο κύριος Στρωτίδης πηγε στην κουζίνα για να τους ετοιμάσει ένα ρόφημα τα παιδιά βρήκαν την ευκαιρία να κοιτάξουν έξω από το παράθυρο και είδαν κάτι που τους παραξένεψε πάρα πολύ γιατί τα άτομα που είδαν να είναι έξω και να ετοιμάζουν κάτι κακό ήταν...οι γονείς τους.Όταν γύρισαν σπίτι δεν είπαν τίποτα στους γονείς τους και περίμεναν να τους πουν κάτι οι ίδιοι.(ΤΑΝΙΑ)
Τα παιδιά περίμεναν επι μέρες για κάποια εξήγηση απο τους γονείς τους όμως...τίποτα.Έτσι ένα πρωί πήγαν ξανά στο σπίτι του κ.Στρωτίδη για να τον ρωτήσουν για τους εφιάλτες του.Ο κ.Στρωτίδης το πήγαινε μια από εδώ μια από εκεί προσπαθόντας να μην τους πει την αλήθεια,τα παιδιά ομως τον έπισαν και άρχισε να τους αφηγείτε την ιστορία.Ηταν πραγματικά μια παράξενη και αλόκοτη ιστορία.Είχε θέμα ένα πρωσοποποιημένο σπιτι!(Γλυκερία).
Ήταν των παιδικών χρόνων του κ.Στρωτίδη σε μια φανταστική γειτονιά, που υπείρχε ανθρωπιά, αλάνες που παίζαν τα παιδιά, γειτονία με τον καφενέ που καθόταν οι παππούδες να περάσουν την ώρα τους, νοικοκοιρές που το απόγευμα βάζαν τα καλά τους και πήγαιναν στην εκκλησιά, βιοπαλεστές που γυρνούσαν με το χαμόγελο στα χυλοι, δεν θα ξεχάσω όμως τα ατέλοιοτα γλέντια στην πανήγυρη που κάθε χρόνο μάζευε τους μετανάστες.Το γέρο πλάτανο που στη σκιά του δροσίζοταν περαστικοί μικροπολιτές με την πραμάτια τους.Τον γέρο φούρναροι που οι μυροδιές του ψωμιού σου τρυπούσαν τα ρουθούνια (κρίμα που όλα έγιναν τσιμεντένια). Τα κτύρια ήταν εφιάλτες στη ζωή του κ.Στρωτίδη(ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Μερκ.)
Τότε τα παιδιά ρώτησαν τι είχε συμβεί και είχε εφιάλτες.Τους απάντησε πως δεν έφταιγαν οι κάτοικοι αλλά τα κτίρια.Τα παιδιά παραξενέφτηκαν με αυτό που τους είχε πει και για αυτό άρχισαν να τον ρωτάνε τι έφταιγε.Τους είπε πως όλη η ιστορία είχε δημιουργηθεί από ένα σεισμό που είχε γίνει όταν ήταν παιδί.Ο σεισμός αυτός είχε δημιουργησει μεγάλες καταστροφές και μία από αυτές ήταν η κατεδάφιση του σπιτιού του κύριου Στρωτίδη.Από τότε ο κύριος Στρωτίδης είχε συνέχεια εφιάλτες.Τα παιδιά για μια στιγμη τον λυπήθηκαν αλλά μετά θυμήθηκαν τους γονείς τους να ετοιμάζουν κάτι κακό και σκέφτηκαν πως οι γονεις τους δεν είχαν ζήσει ποτέ τέτοιο σεισμό και σκέφτηκαν πως κάτι τους είχε κάνει ο κύριος Στρωτίδης αλλά δεν του είπαν τίποτα για να τον αφήσουν να τα πει όλα μόνος του.Οι μέρες περνούσαν και δεν τους έλεγε τίποτα και έτσι πήραν την απόφαση να ρωτήσουν τους γονεις τους τι συμβαίνει και να συναντηθούν σε λιγη ώρα για να πει ο ένας στον άλλον τι είχε μάθει αλλα ο κάθε γονιός είχε πει διαφορετικα πράγματα στο παιδί του.(ΤΑΝΙΑ).
Ήταν ξημέρομα Δευτέρας όταν εμφανίστηκε ο τεράστιος εσκαφέας και ξερίζωσαι τη κρυστάλινη πυγή και τον γέρο πλάτανο για να κατασκευαστή μία τεράστια μπετονένια κατασκεύη που θα χρησίμευε σαν πάρκινγκ οχημάτων στη θέση του φούρνου κατασκευάστηκε μια ποληόροφη οικοδομή στις αλάνες που παίζαμε γέμισε κτίσματα από μπετόν η αυλή του μικρού σχολείου δεν υπάρχει πια την θέση της πήρε ένα διόροφο κτίσμα.Ο κ.Στρωτίδης φοβάτε πλέον οτι το μικρό τριγωνικό πάρκο με τη φλαμουρία και τους πανσέδες θα το πάρει η διάνιξη του δρόμου που οι γονέις συμφώνισαν με τις δημοτικές αρχές.Ο δρόμος με τις λεύκες που κατιφορίζει από την μικρή γειτονία προς την παραλία με τις γραφικές ταβέρνες και τις όμορφες βάρκες θα αλλάξει και αυτός θα γίνει μια λεοφόρως που θα διευκολίνει την κίνησει των οχημάτων της πόλεις.(Αρα θα είναι για το καλό των παιδιών και των κατοίκων).Τι να θυμηθώ το καλοκαίρι πέρναμε τον δρόμο με τα ποδήλατα και κατεβέναμε στη παραλία για μπάνιο και παιχνίδια, οι γονείς μας με τα καθόταν στα ταβερνάκια παρέες παρέες και λέγαν τα δικά τους.Ο κ.Στρωτίδης αφηγόταν την ιστορία και έλαμπε από χαρά, γήρησε πίσω στα πεδικά του χρόνια, τώρα όμως που θα αλλάξει όλοι αύτη η εικόνα στεναχοριέται.Ξαφνικά προσγιόνεται στην πραγματικότητα φοβάτε οτι μια μέρια τα κτίρια θα πάρουν ανθρώπινη μορφή και θα κυνηγούν τα μικρά παιδιά.Ο μόνος χώρος που έμεινε πλέον είναι η μικρή παραδοσιακή εκκλησία με το πέτρινο καμπαναριό και το όμορφο προαύλιο που γύρω γύρω έχει δάφνες όμορφα λουλλούδια και δυο μεγάλα κυπαρίσια.Τώρα πλέον προσπαθή να μείνη ανέπαφει η εκκλησία,φοβάτε οτι αυτή ανάπτυξη μπορεί να πνίξη και τον χώρο γύρω από την εκκλησία με μπετόν,πλέον δεν υπάρχει ένα δέντρο στους δρόμους της μικρής μας γειτονιάς,δεν υπάρχει η πυγή με το κρυστάλινο νερό.Φοβάτε και προσπαθεί να τα βάλει με τους κατοίκους και τους γονείς μας που συμφωνούν με αυτό το έγκλημα που γείνεται στην γειτονιά μας.
Ο κ.Στρωτίδης όταν έφυγε από την γειτονιά μας στα 25 του χρόνια ήταν μηχανικός κατασκευόν και κατασκεύασε πολές οικοδομές, δούλευε με χαρά όσπου μια μέρα που έβρεχε πολύ δυνατά είδε οτί ι κατασκευές του δεν μπορούραν να συγκρατήσουν τα νερά και τότε κατάλαβε οτι όποιος καταστρέφει την φύση η φύση τον εκδικείται.Τώρα ζει μόνος του στην όμορφη κάποτε γειτονία του σε μια γωνιακή οικοδομή που κάποτε ήταν το πατρικό του σπίτι με την όμορφη από λουλλούδια και οπορωφόρα δέντρα αυλή(ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Μερκ.)
Τα παιδιά έψαχναν ένα τρόπο να τους λένε ό,τι και να είναι γιατί μπορούν να τους βοηθήσουν και έτσι κατασκέυασαν όλα τα παιδιά ένα κάπως σαν σπιτάκι που ο καθένας μπορούσε να μπει και να πει όλα αυτά που τους συνέυησαν αυτό τον καιρό γιατι όλοι οι γωνοίς ήταν κάπως παράξενα.Την παρασκευή ο κ. Στρωτίδης ήρθε στο σπιτάκι για να τους πει όλοι την ιστορία από τότε που ηταν μικρος και ειχε θέμα​ ​ οι φοβίες μου.​ (Χριστινα)
" Γεια σας παιδιά, είμαι ο κύριος Στρωτίδης, έχω μετανιώσει για τις καταστροφές που προκάλεσα στην φύση όταν δούλευα σαν μηχανικός και έκανα όλες εκείνες τις κατασκευές μου, για τις οποίες οι άνθρωποι με παίνευαν και με θαύμαζαν! Όλα αυτά όμως με κάνουν να αισθάνομαι έτσι άσχημα και να έχω αυτούς τους εφιάλτες!!! Θέλω να γίνεται φίλοι μου και να με βοηθήσετε να καταλάβω όσα δεν κατάλαβα τόσα χρόνια και να μου μάθετε όλα αυτά που τόσα χρόνια δεν μπόρεσα να μάθω!!" "Θέλετε; Περιμένω λοιπόν την βοήθειά σας" (κος Στρωτίδης)
Μετά είπαν ΄΄Εντάξει τι θέλετε να κάνουμε? ΄΄ ο κύριος Στρωτίδης ρώτησε αν τα παιδιά θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν να δει το περιβάλλον με άλλο μάτι, επειδή τόσα χρόνια έμαθε πως το περιβάλλον δεν παθένει τίποτα όσο και να το μολύνουμε και όσα σκουπίδια και αν πετάμε θα μένει το ίδιο καθαρό.(Μπαξεβάνης Κων.)​
΄Ετσι τα παιδιά κανόνισαν μία μέρα με τον κύριο Στρωτίδη να πάνε μια βόλτα στο δάσος για να δείξουν κάποια πράγματα στον κύριο Στρωτίδη και να του μάθουν ότι το περιβαλλον είναι χρήσιμο από όλους και για όλους και του εδωσαν ένα παράδειγμα το οποίο ήταν:πρέπει να προσέχουμε το περιβάλλον επειδή σε αυτό οι αγρότες καλλιεργούν τα λαχανικά και τα φρούτα τα οποία εμείς τρώμε.Από τότε ο κύριος Στρωτίδης πρόσεχε το περιβάλλον και έκανε και ανακύκλωση.Πήγαινε συχνά στο δάσος και φρόντιζε όσα φυτά και ζώα είχαν πρόβλημα.(Τανια)! Και τα παιδιά πηγαν εκδρομή στα ''Στα λουτρά του Λαγκαδά''για να δουν πως είναι η φύση του.Πήγαν,έπαιξαν και γελούσαν με τα αστεία το Γιωρίκα όμως ο κ. Στρωτίδης τους τα χάλασε όλα γιατί έπρεπε να πάνε στα λουτρά και μετά να μάθουν για το φαινομενο του θερμοκιπίου.(Χριστίνα)!!
Τα παιδιά πήγ
αν και μάθαν τα πάντα για το φαινόμενο του θερμοκηπίου και τους άρεσε πολυ και κανονίσαν ακόμα μια εκδρομή για να εκσερευνήσουν το σπήλαιο τω Πετραλώνων.(ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Μερκ)
Μερικές μέρες μετά μερικά παιδιά άρχησαν να υποψηάζονται τον κυρ.Στρωτίδη.Τα υπόλοιπα παιδιά διαφωνούσαν και άρχισαν
να μαλώνουον,να χτυπάει ο έναςτον άλλοκαι να βρίζονται.Τότε ένα παιδί είπε''Γιατί δεν πάμε να παρακολουθήσουμε τον
κυρ.Στρωτίδηστο σπίτι του''.Η ιδέα αυτή άρεσε σε όλους.Την επόμενη μέρα το μεσημέρι μετά το σχόλασμα πήγαν τα παιδιά
στο σπίτι του.Όμως τα δύο παιδιά ο Αντρέας και ο Βαγγέλης μάλωναν συνέχεια και βέβαια μάλωσαν και για το ποιός θα δει
από το παράθυρο.Οι φωνές τους συνήθως σήκωναν όλη τη γειτονιά στο πόδι όπως και αυτή τη φορά.Οι φωνές αφού ήταν δίπλα
στο σπίτι ε λογικό ήτανε να το καταλάβει ο κυρ. Στρωτίδης.Μόλις άκουσε τις φωνές κατευθείαν γέμισε ένα μπουκάλι νερό και έκανε πως πότιζε τα φυτά έτσι όταν στο τέλος ανέβηκαν και οι δύο είδαν απλώς τον κυρ.Στρωτίδη να ποτίζει τα λουλούδια.Έτσι τα παιδιά δεν μπόρεσαν να ξεσκεπάσουν τον κύριο Στρωτίδη και αυτή τη φορά τη γλίτωσε.(Μπαξεβάνης Κων.)​
Ο κ.Στρωτίδης κατάλαβε οτι τον υποπτεύονται και συμπεριφενόταν σαν να μην συναίβει τίποτα τα παιδιά το ξεχάσαν για λίγες μέρες αλλά με τα από 4 μέρες τον είδαν να μιλάει με έναν περίεργο τύπο τον παρακολούθησαν και είχε πάει σε μια αποθήκη τα παίδια φοβήθηκαν γιατί ήταν πολύ μακρια από το σπίτι τους.(ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Μερκ. )
Τα περισσότερα παιδιά έλεγαν να πάνε πίσω ,6-7παιδιά έλεγαν μόνο να συνεχίσουνε και μέσα σε αυτά ήτανε ο Αντρέας και
ο Βαγγέλης οι οποίοι πρώτη φορά συμφωνούσαν.Τελικά ακολούθησαν τον κυρ. Στρωτίδη ,περπατούσαν την συνεχόμενη αποθήκη μιλόντας αστμάτητα και ακούραστα.Κάποια στιγμή σταμάτησαν και ο τύπος του έδειξε κάτι ,τα παιδιά δεν μπόρεσαν να το δούνε επειδή ήταν πολύ μακριά.Μάλλον δεν ήταν κάτι καλό επειδή δεν μύριζε και ωραία,παρ'όλα αυτά ο κυρ. Στρωτίδης
το αγόρασε.(Μπαξεβάνης Κων.) ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ, γλυκιοί μου πρίγκιπες, είναι αργά, αύριο πάλι......ΕΛΕΝΗ
Ήταν ένα μηχάνημα αποβλήτων που θα ρύπαινε την περιοχή.Όμως ο κ.Στρωτίδης έλεγε οτι μετάνιωσε για αυτό τελικά το αγόρασε?( ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Μερκ.)
Τα παιδιά δεν ήξεραν τι να υποθέσουν.Τα περισσότερα δεν ήξεραν, λίγα ήταν αυτά που πίστευαν οτι το έλεγε αυτό για να τους κορο'ι'δέψει.Ο κυρ. Στρωτίδης στην αλήθεια αυτό ήθελε.Αλλά έπαιζε τόσο καλά θέατρο που οι υπόλοιποι τον πίστευαν και τον υποστήριζαν.(Μπαξεβάνης Κων.)Τα παιδιά συγκεντρόθηκαν στην αυλή του σχολείου και αποφάσισαν να βγάλουν αυτό το θέμα συην επιφάνεια έτσι ο Ανδρέας που ήταν ο μεγαλύτερος το είπε στον θείο του τον κ.Αντώνη που στο παρελθόν είχε εργαστή με τον κ.Σρωτίδη.Έτσι τη Δευτέρα πήγε στο σπίτι του θείου του είπε για την αγορά του μηχανήματος και για το ραντευού του κ.Στρωτίδη με τον περίεργο τύπο.(ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Μερκ)Τελικά ο Ανδρέας μετά το σχολείο πήγε στο θείο του και του τα είπε όλα ο θείος του στην αρχή δεν το πίστεψε αλλά τον είδε απο μόνος του το είδιο βράδυ τότε κατάλαβε οτι τα παιδία λέγαν αλήθεια.Το πρωί πήγε και τα βρίκε και σκέφτηκαν να τον παγηδέψουν.(ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Μερκ.)
Έτσι μόλις τα παιδιά γύρισαν από το σχολείο π'ηγαν με τον θείο του Αντρέα στο σπίτι του κυρίου Στρωτίδη και ευτυχώς δεν τους κατάλαβε αυτή τη φορά.Είχαν μαζί τους ειδικές μάσκες και έτσι πήγαν στο μηχάνημα και το άδειασαν και το καθάρισαν και έβαλαν μέσα αρώματα και λουλούδια και έτσι όταν το πρωί ο κύριος Στρωτίδης πήγε να το βάλει σε λειτουργία είδε να βγαίνουν λουλούδια και να μυρίζει σαν το πιο ωραίο άρωμα του κόσμου και άρχισε να φωνάζει.Στο μεταξύ τα παιδιά είχαν καλέσει την αστυνομία και ήρθε ακριβώς εκείνη την στιγμή που ο κ. Στρωτίδης ήταν στην μέση του δρόμου.Από εκεί και πέρα ήταν όλοι καλά και δεν ανυσηχούσαν για τον τόπο τους πλέον και τα παιδιά ξανάρχισαν να παίζουν ανενόχλητα στους δρόμος και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!!!!!! (ΤΑΝΙΑ ΤΙΤΟΠΟΥΛΟΥ)



ΤΕΛΟΣ (ΚΛΑΟΥΝΤΙΑ)