Εδώ συνεχίζω αλλά πιο "σφικτά" πιο περιεκτικά και μόνο για μια μέρα, όταν ανοίξει, 'αρα έχετε το νου σας...!!


Πρώτα ακούστηκε το αργό τρίξιμο πόρτας. Ύστερα ο ξερός κοφτός ήχος των βημάτων στο ξύλινο πάτωμα.
Ποιος είναι; Ποιος μπήκε στο σπίτι;το αγόρι γύρισε απότομα ,δεν είδε τίποτα παρα μόνο τον εαυτό του στον καθρευτη που ήταν στην απέναντι πλευρά.Τρόμαξε,πανικοβληθηκε δεν ήξερε τι να κάνει περιστρεφόταν εδώ κι εκεί μηπως και δει καποιον και ξαφνικά άκουσε το τριξημο της πόρτας.Το σπίτι ήτανπαλιο και ετσι όλα εκει μεσα ετριζαν!!Το ξυλινο πατωμα η παλια πορτα τα ντουλαπια έκαναν εναν χαρακτηριστικο ήχο.Τωρα ακουσε το ντουλάπι να ανοιγοκλεινει.Εντελως απροσμενα ειδε κατι σαν φαντασμα να παιρνα απο διπλα του.Ενα κρυο αεράκι τον περιτηληξε,ηταν σαν να του εριχναν κρυο νερο.τώρα ομως ακουσε την φωνη της μητερας του να του φωναζει"ξυπνα-ξυπνα''.ηταν ξανα το ιδιο όνειρο με εκεινο το βραδυ που ειχε πεθανει ο πατερας του.Τι θα γινοταν αραγε;;(γλυκερια)
Το αγόρι φοβήθηκε μήπως πάθει κάποιο κακό η μητέρα του και έτσι όλη την ημέρα την έπαιρνε από πίσω για να είναι μαζί της και να μην την αφήσει να πάθει τίποτα.Ενω ήταν βόλτα ήρθε ένας κακός δίπλα στην μητέρα του ζητώντας δήθεν την ώρα και ξαφνικά έβγαλε ένα μαχαίρι από την τσέπη του και σκότωσε την μητέρα του και έτρεξε αμέσως μακριά και το αγοράκι άρχισε να κλαίει πάνω από την μητέρα του! (ΤΑΝΙΑ ΤΙΤΟΠΟΥΛΟΥ)
Ηταν θλυβερο να βλέπεις το παιδι να κλαιει πανω απο τη μητερα του.Μετα απο μερικες βδομαδες (οπου το παιδι εμενε μαζι με τος παππουδες του)κατι πολυ παράξενο συνεβει,καθως ο Ντιμπι (ετσι τον λεγαν)πηγαινε στο σχολειο ειδε ενα σωρο ανθρώπους μαρμαρωμένους.Εκεινη την μερα ακομα κατι αλοκοτο θα συνέβενε ετσι αποφάσισε να μην παει σχολειο.Καθως επαιρνε το δρομο της επιστροφης ειδε το σπιτι που τοσο καιρο τον τρομαζε σστα ονειρα του.Πήγε αποφασιστηκα...ανοιξε την πορτα και...ειδε...τον μπαμπα του!Ηταν αληθεια πως απο τοτε που πεθανε ο πατέρας του εβλεπε αυτο το ιδιαιτερο ονειρο.Ξαφνικα ειδε κατι ανατριχιαστικο με μαχαιρι να τον σημαδευει στην κοιλια...ηταν ο ιδιος ανθρωπος που δολοφωνησε την μητερα του...και αποφασισε να τον βρει!!Εψαξε παντου για τους πιο γνωστους κλεφτες...τους πιο γνωστους δολοφωνους αλλα πιος θα το περημενε ηταν στους πιο γνωστους...μαγους!! (Ετσι εξηγουντε οι μαρμαρωμενοι ανθρωποι)Το ονομα του ηταν Ντρακο Ντρακοσιους!Καπου ειχε ακουσει αυτο το ονομα...μολις θυμηθεικε την εφημεριδα.Πριν απο πολυ καιρο ειχε διαβασει πωςενας θεοτρελος ανθρωπος ειχε ξεφυγει απο τις φυλακες.Ειχε διαβασειπως εμενε σε κρυα και σκοτεινα μερη!! Πηγε αποφασιστηκα στο εργοστασιο στην ακρη της πολης! Δυστηχως για αυτον ηταν εκει.Προσπαθησε να του μιλησει αλλα ηταν λες και μιλουσε ακαταλαβηστικα...φοβηθεικε εκανε ενα βημα πισω αλλα ο Ντρακο ολο και τον πλησιαζε...ολο και πιο κοντα μεχριπου οΝτρακο σηκωσε το ραβδι του και...ο Ντιμπι με μια αιφνιδιαστικη κινηση και του αρπαξε το ραβδι του...μουρμουρισε μια καταρα που ειχε διαβασει και τσου ο Ντρακο εξαφανιστηκε οι ανθρωποιξανα εγιναν κανονικα!!!ο Ντιμπι ηταν περηφανος που σκοτωσε το δολοφωνο των γονιων του!!!Και εζησε καλα με τους παππουδες του!!!(γλυκερια)
Και έζησε αυτός με στεναχώρια και εμείς να τον λυπόμαστε!! (ΤΑΝΙΑ)



ΤΕΛΟΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!