Μήπως "ΚΣΕ"φύγαμε;;;;;
Πέμπτη 20/5/2010
Η ζωή μου τα έχει όλα,παράπονο δεν έχω. Σήμερα έζησα και το "πέτα τη δασκάλα από την ...τάξη". Αφού χωριστήκαμε σε δύο στρατόπεδα και στεναχωρεθήκαμε και εκνευριστήκαμε και το δάκρυ κύλησε, μετά τα ξαναβρήκαμε και ενωθήκαμε και δημιουργήσαμε, όλοι και όλες μαζί.Μου δώσατε μια ώρα "άδεια" για να "μαγειρέψετε και στ' αλήθεια ήταν το πιο γλυκό - γλυκό αυτό που μου χαρίσατε.
Δεν ξέρω τι ακριβώς κάνουμε.Αλλά σας βλέπω να ζωντανεύετε και να γεμίζετε αυθορμητισμό όταν "ξεφεύγουμε", που δε μου κάνει καρδιά να ακολουθήσουμε τον πιο περπατημένο, τον πιο ταξιδεμένο δρόμο, αυτόν που περπάτησε ο πολύς κόσμος και δεν έχει κατκοτοπιές και δύσβατα μονοπάτια, που όλα κυλάνε αδιάφορα.
Προτίμησα να ταξιδέψουμε τον λιγότερο ταξιδεμένο δρόμο, παρ' όλα τα κοφτερά λιθάρια του που συναντάμε και τ' αγκάθια ,που μας πληγώνουν. Παρακαλώ το Θεό να έκανα καλά. Bλέπω τα μάτια σας ν΄αστράφτουν και σκέφτομαι πως μάλλον δεν έκανα άσχημα, για το καλό όλων ελπίζω να έκανα τη σωστή επιλογή. Ελπίζω να σας ακολουθεί αυτό το πνεύμα της ποληπόθητης ομαδικότητας. Το σίγουρο είναι ότι θα σας ακολουθεί πάντα η αγάπη μου.
Κι εγώ από τη μεριά μου ευχαριστώ 'εκ βάθους ψυχής" για τους δρόμους τους απάτητους που ανοίχτηκαν μπροστά μου. Αυτό έκανε όλη τη διαφορά.

Κυρία σας ζητάω ένα μεγάλο <<ΣΥΓΝΩΜΗ>> με αγάπη ο μαθητής σας ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΕΡΚ. (ΨΥΧΟΥΛΑ μου, μια αγκαλία;;; ή φιλί;;; εσύ διαλέγεις)

"Η ομαδικότητα μας έσωσε"
10-10:45= Η δασκάλα έξω, οι μαθητές μέσα. Αυτό κι αν είναι αντιστροφή ρόλων.....
Τι μαγειρεύουν; Κάτι ετοιμάζουν! Μετά την ένταση του πρώτου δίωρου, τα χαμόγελα άνθισαν πάλι και ανασκουμπώθηκαν......
11:15= Είσοδος δασκάλας (αν και όχι εντυπωσιακή). Πρώτη κουβέντα μαθήτριας:<Η ομαδικότητα μας έσωσε> Ζητήθηκαν adaptors για κάρτες μνήμης φωτογραφικών μηχανών ( Πότε πρόλαβαν και τα έμαθαν όλα αυτά;;; Ποιος τους τα 'δίδαξε" και εμείς μείναμε με ένα βιβλίο στο χέρι;;;;), καμιά λύση βολική, οι δρόμοι αδιέξοδοι , μέχρι που ο μαθητής πρότεινε να μπει η καρτα της μηχανής τους στη δική μου μηχανή !!!!! (Εγώ γιατί δεν το σκέφτηκα;;;; Μας προσπερνάν τα μικρά μας κι αν δεν το καταλάβουμε θα περάσουμε δύσκλολες στιγμές σαν ενήλικοι. Τ' αλεπουδάκι 120 κι εμείς 100;;;).
11:20= Μετά από υπόγειες διαβουλεύσεις, για να μην καταλάβω τίποτα, από μισόλογα και βλέμματα όλο νόημα και πονηριά συνάμα μια ομάδα κάθεται στον υπολογιστή και δημιουργεί και τα υπόλοιπα συνωστίζονται γύρω τους να δούνε . Μια σφιχτή αγκαλιά, ένα τσαμπάκι τόσο γλυκό και συνάμα εύθραυστο.
Θα συνεχίσουν έτσι άραγε;;;;;; (Ελένη)

Παρασκευή 21/5/2010
Τι γεμάτες μέρες είναι αυτές οι τελευταίες του έτους;;;; Σήμερα με συγκινήσατε και κυριλεκτικά (από ό,τι είδατε) και μεταφορικά!!!!! Ατυό το σημερινό,δεν ήταν έκπληξη, ήταν ένα καλά οργανωμένο σχέδιο που τα πολυμήχανα μυαλά σας έκτέλεσαν με κινήσεις ακριβείας. Ελικρινά στα τόσα χρόνια δασκάλα, είναι η πρώτη φορά που έζησα τέτοιες στιγμές. Και μην ανησυχείτε που η τεχνολογία <μας πρόδωσε>, αυτό που πάντα θα μένει θα είναι αυτό το γλυκό συναίσθημα αγάπης και τρυφερότητας που μοιράστηκα μαζί σας σήμερα, ΑΣΤΕΡΙΑ ΜΟΥ!!!!






















Πέμπτη 27/5/2010
Για σας μέρα ξεκούρασης και από ό,τι είδα ιδιαίτερα δημιουργική. Σας έκλεισα το νέο πρόχειρο που φτιάξατε, αλλά από μια γρήγορη ματιά είδα ότι φτιάξατε ήδη και ξεκινήσατε μια ονειρεμένη σελίδα "Οι διακοπές των ονείρων μας!!!" με κάνετε ιδιαίτερα περήφανη με τη δημιουργικότητά σας και τη διάθεση με την οποία σφιχταγκαλιάσατε το wiki. Για να μη σχολιάσω ότι η σελίδα "Ενθύμια από τα πρώτα χρόνια έως τώρα είναι απλά "απίστευτη". Υποκλίνομαι...... Ελένη

Πέμπτη 10/6/2010
Τελευταίες μέρες και η προετοιμασία του προγράμματος 'Ανοιξη της Ευρώπης" μας έχει απορροφήσει όλους και πιο πολύ χαίρομαι την όρεξη με την οποία αγκαλιάσατε το νέο πρόγραμμα και ειδικά το ξενόγλωσσο κομμάτι του, το χορευτικό μέρος του αλλά και τις συνταγές του. Μεγαλύτερη χαρά πήρα σαν είδα τη Άννα και την Ειρήνη να εκτυπώνουν το πληροφοριακό φυλλάδιο για την Πολωνία το οποίο δούλεψαν μόνες του χωρίς να ακουστούν , χωρίς να διαφωνίσουν, χρησιμοποιώντας προγράμματα και τεχνικές λές και χρόνια σχολούνταν με τους υπολογιστές. Να στε καλά κορίτσια, ειλικρινά χαίρομαι αφάνταστα.